Een Vervelende Viervoeter
maar volharding is beter
EG, 2014, 4de Eervolle Vermelding
+ 0013.12 c4a4
Zetten
| 1. | ||
| 2. | ||
| 3. | ||
| 4. | ||
| 5. | ||
| 6. | ||
| 7. | ||
| 8. | ||
| 9. | ||
| 10. | ||
| 11. | ||
| 12. |
Varianten
Variant A
| 12… | ||
| 13. | ||
| 14. | ||
| 15. | ||
| 16. |
Variant B
| 12… | ||
| 13. | ||
| 14. | ||
| 15. | ||
| 16. |
“This is a duel of bishop and knight but, however, with a predictable outcome. The impression is slightly spoiled by the dual 5.Be5 (Bd6)” schreef Oleg Pervakov (Rusland). Het is een bewerking én uitbreiding van een geestig uitgedacht werkje van Bruno Fargette, dat de 2de Prijs verwierf in Thèmes 64 (1969) en prijkt in het FIDE-album van 1968-70 onder nr 437, als een probleem. Namelijk:
Kc6 Lf2 b3 / Ka5 Pd5 a6 b4 — Mat in 14 zetten.
Met de oplossing: 1.Ld4 Pe7+ 2.Kc5 Pd5 3.Le5 Pb6 4.Kc6 Pd5 5.Lb8 Pb6 6.Lg3 Pd5 7.Lf2 Pe7+ 8.Kc5 Pd5 9.Le1 Pc3 10.Lh4 Pa4+ 11.Kc6 Pb6 12.Le7 Pa8 13.Ld8+ Pb6 14.Lxb6+ en mat.
Maar mijns inziens is deze meerzet eveneens een studie. De oplossing van mijn versie is twee zetten langer, waarin de zwarte hengst veertien (14!) keer na elkaar als spelbreker fungeert: een vervelende viervoeter, die telkens weer de zege van wit vertraagt tot de zestiende zet. Het nu ontstane inhoudrijke miniatuurtje waarin ook de witte pion en de zwarte koning meespelen, rechtvaardigt haar bestaansrecht als een ‘origineel’, dankzij de inventiviteit van beide componisten. Vriend Ed van de Gevel schreef geestig: “Ignace not only managed to add two moves, he also made sure the White pawn and Black king get their much needed exercise”.