— 58 —

1.f7 Tg2+ 2.Kf1 Tg4 3.f8T Ta4 4.Ta8 Kg4 5.Ke2 Kf5 6.a6 Kf6 7.Kd3 (Ook zet 7.Kd2 is goed) 7…Kg7 8.Kc3 Kh7 9.Kb3 (Ook 9.Ta7) 9…Ta5 10.Kb4 Ta1 11.Kb5 (Ook 11.Kc5) 11…Tb1+ 12.Kc6 (12.Ook 12.Kc5 is goed.) 12…Tc1+ 13.Kb7 (Ook 13.Kb6) 13…Tb1+ 14.Ka7 Kg7 15.Tb8 1.f7 Tg2 2.Kf1 Tg4 3.f8T Ta4 4.Ta8 Kg4 en nu 5.a6? Kf3 6.Ke1 En niet 3.f8D? Tf4 4.Dxf4 en pat! En wit wint. De Brit Frank Healey (1828-1906) componeerde bovenstaande mal- jutka in 1880, die in 1895 ontleed werd in een verhandeling over het “Common of Sense” door Dr. Emanuel Lasker in London. De oplossing in Shakhmatny Lis- tok was, volgens de database van Harold van der Heijden, aldus: Ta1 16.Tb6 (En ook nog 16.Tb5) Men kan dit bezwaarlijk een cor- recte studie noemen. Bovendien vond ik nog de volgende foute oplossing in American Chess Art, 250 Portraits: Ke3 7.Kd1 Kd3 8.Kc1 Kc3 9.Kb1 Tb4+ enzovoort, maar ook hier geen winst. Door mijn verbetering is dit sober miniatuurtje nu het extra moeilijk werkje geworden, die de Brit voor ogen had.