— 120 —

15.Pc3? of nog 15.Pf4?, Pe5 16.Pd5 Pf7 17.Lc5 (Zie zet 9.a4 Sd3 10.Kc6 Pb4+ 11.Kc5 14.Ke7 Pc7 15.d6 Pd5+ 16.Ke6 22.Kb6 Pc8+ 23.Kb7 Pd6+ 24.Kb8 27.Ka6., en wint. Ka7 16.Pb4 Pe5 17.Le3+ (Zie zet 13.) (Zie zet 26). En wit wint, na 26 zetten, volgens de Nalimov Endgame Tablebase. Dat wit, op alle zetten van zwart, telkens slechts één goed ant- woord heeft is dé vereiste in een schaakstudie, maar dat wit dit der- tig (30!) keer op rij volhoudt is wel ongewoon vind ik Van de Gevel schreef:”On we go to Belgium where Ignace shows us a thirty move long manoeuvre in a endgame with bishop and knight against knight and pawn.” Jarl Ulrichsen oordeelde: “Seems impressif at first sight, but it turns out to be a typical database of the incomprehensible kind. I have no idea how the compser found it, but unique moves are no merit per se” In EG N°198 studie 19835 even- wel, wordt een gelijkaardige, on- verstaanbare en toch correcte stu- die, van 27 zetten diep, van V. Aberman wél bekroond door Yo- chanan Afek, met een 2de en 3de prijs, namelijk deze: Kh3 a2 b2 d4 / Kh8 Pf5 + Met de oplossing: 1.Kg4 Pe7 2.Kf4 Kg7 3.Ke5 Kf7 4.a3 Ke8 5.Ke6 Kd8 6.d5 Pg6 7.Kd6 Pf4 8.b3 Kc8 Pa6+ 12Kd6 Kb7 13.a5 Kc8 Pb4 17.d7+ Kc7 18.a6 Pc6 19.b4 Kd8 20.Kd6 Pa7 21.Kc5 Kxd7 Pb5 25.a7 Pxa7 26.Kxa7 Kc6 Immers niet hoe?, maar dat! ik de hoger staande winnende stelling componeerde is mijn verdienste. Hier merkt men het grote beoor- delingsverschil over gelijkaardige studie bij juryleden: ’Tastes differ’