— 272 —

8.Pc4 Kb3 9.Pe3, en de witte koning komt naderbij. Ook hier na bijvoorbeeld 3...a2 4.Kxh7 Kb3 5.Pd6 Kc2 6.Pc4 Kc1 7.Pa3 enzovoort. En het zwarte paard kan niet weg. Dit is beter dan 2.Lg7 Kd7 3.Kg6 Ke7 4.Pe5 Pf8+, enzovoort. en niet 2…Kd5? 3.Ld6 K~ 4.Kg6, enzovoort, Nu kan wit het paard niet onge- straft slaan, maar gaat hij op jacht naar pionnenroof: De eerste zwarte pion wordt ge- plukt. Niet 6...Kb6? 7.Pc4+ Kb5 8.Pb2 en het zwarte paard wordt veroverd, met vrij makkelijke winst voor wit. De enige afwachtende zet want 10.Lc5? is fout, zoals later blijkt. Daar verdwijnt de tweede pion. En opnieuw: Of 18...a5? 19.La3 Pf6 20.Pg5+ Ke5 21.Lb2+ en 22.Kxf6. Ook de derde pion sneuvelt. En ook de laatste pion wordt op- geslokt. Hier ziet men waarom 26.Lc5? fout is. Er volgt dan 26…Pf6 27.Pg6 Kd5, en het zwarte paard ontsnapt of er is loperverlies. En wit wint. Voor deze drievoudige heen en weer gaande manoeuvre gaf het jurylid P.Joita mij, op een totaal van 10 punten, een 7 voor de ori- ginaliteit, een 8 voor de artistieke impressie en een 6 voor de moei- lijkheidsgraad. Maar Julien Vandiest schreef in Flemish Miniatures: “Seems to me that a reward of only 21 out of 30 does not sufficiently do justice to this highly original composition.” En Roger Missiaen concludeerde leuk met: “A fine finding! An amu- sing feature is the way an hungry Knight galops back and front all over the board to enjoyment of the spectaters”.