Manke Maljutka's
— 3 —
EBUR, 2000
= 0031.01 a8d5
Zetten
| 1. | ||
| 2. | ||
| 3. | ||
| 4. | ||
| 5. | ||
| 6. | ||
| 7. | ||
| 8. | ||
| 9. | ||
| 10. | ||
| 11. | ||
| 12. | ||
| 13. | ||
| 14. | ||
| 15. | ||
| 16. | ||
| 17. |
9….Ld5+ 10.Kf4 Le6 de zet 11.Kf3, maar ook 11.Ke4 is goed
En zwart komt niet verder.
Het rare, maar mooie, is dat wit,
hier in deze sobere stelling, op elke
zwarte zet, telkens opnieuw maar
één correct antwoord heeft.
In Shakhmaty v SSSR 1974 (ver-
sie van 1952) publiceerde Ghenrik
Kasparyan dit diepgaand minia-
tuurtje. Maar ik ontdekte een klei-
ne dual. Kasparyan speelde nu, na
volgens Nalimov’s Endgame Ta-
blebase.
Na mijn correctie 9…Lg8! verloopt
alles verder zoals de Internationale
Grootmeester het had gewild.
“Kleinigheden maken perfectie,
maar perfectie is geen kleinigheid”
wist Sir Frederick Henry Royce.