Uitzonderlijk heeft deze buitenge-
woon rijke studie drie auteurs:
Genrich Kasparjan, Roger Missi-
aen en Ignace Vandecasteele.
Zetten
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
Varianten
2.Tc6? Lb7 3.Pa5 Lxc6+ 4.Pxc6,
maar er zit geen muziek meer in.
Variant A (Kasparjan 1977)
Nu het paard gepend is komt het
andere ter hulp.
Alle witte stukken staan nu in.
dreigt 6.Tg7+ en 7.Txb7.
Alles is gedekt: En 6…Lxd2? wordt
afgestraft met 7.Pd6+. Tot hier
Kasparjan. Maar zwart volhardt:
De witte vorst is nu verplicht te
spelen om de toren te bevrijden.
Een tussenschaakje. Maar niet
8.Txd2? Lxe4 en remise.
En wint. Ook na:
Pd6 10.Lxd6 K~ 11.Lxe4,
Beide met remise.
2…Kd7(2…Lg8 3.Te8 Lg7+ 4.Pe5
Lf7 5.Te7+ Kd8 6.Pf5! Lf6 7.Txf7+)
Hier lost de auteur de studie zo op:
3.Tf6!!, (de uitroepingstekens zijn
van de auteur,) 3...Lg7 4.Pe5+ Ke8
5.Te6+ Kf8 6.Ka2!! Lg8 7.Pd7+.
Maar: 3…Ld6! 4.Pf5 Lxf5 5.Txf5
Kxc6 en remise.
De studie is dus incorrect.
Maar gelukkig is er een niet min-
der elegante oplossing dan die van
de auteur, (3.Tf6!? was het ver-
keerde spoor.) 3.Pd4!! Lg7 4.Pge2
Ld3 5.Tb6 Kc7 6.Tb2! Le5 7.Ka2
Lxe2 8.Tc2+ Kd6 9.Pxe2.
Variant B
1.
2…
3.
4.
5.
6.
8.
2…Lg7+ 3.Pe5 Kd8 4.Td6+!! Ke7
5.Td7+ Kf8 6.Tf7+ Kg8 9.Te7 Kf8
8.Pf5! Lxf5 9.Tf7+ en 10.Txf5.
Edward Kudelich schreef:
”Fijn spel in de twee varianten.”
Maar dat er juist nu, na een tijds-
spanne van bijna vijf jaar, aan de-
ze gespiegelde maar verder iden-
tieke studie, met zelfs de beide
varianten A en B, een eerste prijs
toegekend werd lijkt mij, op zijn
minst gezegd, verrassend.
Omdat ik moeilijk kan geloven dat
hier sprake is van plagiaat maar
eerder van toevallige anticipatie,
vermoed ik dat noch professor
Rossi, noch de prijsrechter Kude-
lich onze studie kenden. Inder-
daad staat deze niet vermeld in
HHdbIII. Harold was van mening
dat de studie (n° 24611) reeds be-
stond. Dat is ook zo, maar dan wel
zonder de variant B, en ze werd
dus niet opgenomen in zijn data-
base.
Wel kan men er het studiespie-
gelbeeld vinden van P.Rossi en
M.Campioli onder het n° 74. Het
kreeg een aanbeveling in 2004.
Ten onrechte dus.
Onze studie verscheen als origi-
neel in Flemish Miniatures onder
n° 105, met de mededeling: Cor-
rection of a Kasparyan, onwetend
dat deze laatste, met een identie-
ke beginstelling een andere winst-
voering toonde.
Vandaar nu de varianten A en B.
In Spotlight (26) schreef rubriek-
leider Jarl Ulrichsen:“Once more I
am reluctant to talk of plagiarism. I
think that no one would suspect
Campioli of cheating, and as I
myself have recomposed endga-
me studies, once even with a mir-
rored position,
I always look for alternations. In my
r case I simply forgot to look for
mirrored positions although HHdb
allows this search. Mirrored posi-
tions are usually a typical sign of
plagiarism.
The last act of this story is an an-
ticlimax. Rossi was obviously not
content with the distinction in Gur-
genidze 50 JT. He sent the same
endgame study to another tourney
and was rewarded with the first
prize in the ‘7 chess notes maga-
zine’.
This is of course a completely
unacceptable practice. It is sur-
prising however that the judge did
not consult HHdbIII.”
Maar Marcel Van Herck e-mailde
me: “In my opinion Rossi must ha-
ve recomposed the study a second
time having completely forgotten
about this commendation in ‘Gur-
genidze 50 JT’. (He is an old man
and I think he is not familiar with
computers.)”
Dit lijkt mij zeer onwaarschijnlijk.
En of professor Rossi nu een com-
puter heeft of niet:
‘Eerst is eerst.’
